ضریح سازی برای هییت شیراز

 

 

 

پذیرش سفارش و ساخت انواع ضریح به سبکهای سنتی و جدید در ابعاد و جنس های مختلف

ضریح از بدنه و اسکلت، پیکره‌های سنگی، ستون‌ها، پایه ستون، گوی ماسوره‌ها، لچکی‌ها، ترنج‌ها، کتیبه‌های نقره، حواشی برجسته کاری، کتیبه‌های طلامشبک‌های طلایی ضریح، زهوارها، میخ‌های تزیینی ضریح ، گلدان‌های ضریح، نقاشی‌های داخل ضریح، پارچه روی سقف مزار و… تشکیل می‌شود.

ساخت ضریح

ضریح سازی یکی از صنایع دستی است و جنبه مذهبی دارد. ضریح‌سازی نوعی فلزکاری محسوب می‌شود. برای ساخت درهای اماکن متبرکه هم از ضریح‌سازی استفاده می‌شود. در بیشتر مواقع برای درست کردن ضریح، تیمی از فلزکاران با هم همکاری می‌کنند. زرگران، قلمزنان، مشبک کاران، میناکاران در این گروه هستند. در ضریح‌سازی نباید آیات قرآن و نام بانی را ذکر کرد. اجزاء تشکیل دهنده ضریح به ترتیب بدنه و اسکلت، پیکره‌های سنگی، ستون‌ها، پایه ستون، گوی ماسوره‌ها، لچکی‌ها، ترنج‌ها، کتیبه‌های نقره، حواشی برجسته کاری، کتیبه‌های طلا مشبک‌های طلایی، زهوارها، میخ‌های تزیینی، گلدان‌ها، نقاشی‌های داخل ضریح و پارچه روی سقف مزار می‌باشد.

 

ضریح سازی

ضریح‌سازی تلفیقی از هنر های  نگارگری، خطاطی، قلم‌زنی، منبت‌کاری، طلاکاری، فلزکاری… است. معمولاً برای ساخت ضریح، تیمی از فلزکاران (زرگران، قلم‌زنان، مشبک‌کاران، میناکاران) با هم همکاری می‌کنند. ضریح‌سازی از صنایع دستی رایج در اصفهان بوده است. علاوه بر خود ضریح، برای ساخت درهای اماکن متبرکه مانند مساجد ،امامزاده ها ، حرم های مطهر و مقبره ها و …  از ضریح‌سازی استفاده می‌شود.

در ساخت ضریح نام بانی، تاریخ ساخت، نام صاحب قبر و… درج می‌شود. ضریح از بدنه و اسکلت، پیکره‌های سنگی، ستون‌ها، پایه ستون، گوی ماسوره‌ها، لچکی‌ها، ترنج‌ها، کتیبه‌های نقره، حواشی برجسته کاری، کتیبه‌های طلامشبک‌های طلایی، زهوارها، میخ‌های تزیینی، گلدان‌ها، نقاشی‌های داخل ضریح، پارچه روی سقف مزار و… تشکیل می‌شو

تاریخچه ضریح سازی

از علت و زمان پیدایش ضریح در قرن‌های نخستین و چگونگی تغییر و تبدیل آن به شکل کنونی اطلاعات دقیقی در دست نیست، اما می توان گفت  اعتقاد مسلمانان بر لزوم رعایت احترام و تکریم بزرگان دین انگیزه‌ای بوده است تا پس از درگذشت آنان، با ایجاد بنای یادبود برای آنان و نصب صندوق و سپس محجر و بعد ضریح بر روی مقبره، آرامگاه‌ها را به مزار تبدیل سازند.

ضریح به معنای اتاقک و صندوق از همان قرن نخست قمری رایج بوده است؛ مثلاً از نصب صندوق و ایجاد سقف و بنایی کوچک بر مدفن امام حسین(ع) تا سال ۶۵ قمری گزارش‌هایی موجود است.  همچنین هارون عباسی ضریح حرم امام علی(ع) را با آجر سفید بنا کرده است اما اینطور به نظر می رسد که  پیشینه ضریح به شکل کنونی (مشبک و از نقره و مس) به دوره صفویه برمی‌گردد.

کلمات کلیدی:

ضریح سازی

ساخت ضریح

ساخت و ساز در شیراز

ضریح سازی برای هییت